Rapport Congocommissie: “Geen koloniale herstelbetalingen, maar venijn zit in staart”

Door Tomas Roggeman op 22 november 2022
Tomas Roggeman

Het eindrapport van de Commissie Koloniaal Verleden, beter gekend als de ‘Congocommissie’, is klaar. Voor Kamerlid Tomas Roggeman is het een relatief ‘verteerbaar’ rapport: “De rede heeft het kennelijk gehaald van de capriolen die we in de afgelopen twee jaar binnen en buiten de commissie zagen. Hopelijk kunnen we deze groenlinkse heisa achter ons laten.” Al plaatst Roggeman nog vraagtekens bij enkele aanbevelingen.

De afgelopen jaren heeft de N-VA stevig oppositie gevoerd tegen het intentieproces om het koloniaal verleden te gebruiken om een hedendaagse politieke agenda door te duwen. Kamerlid Roggeman: “Sommigen dachten van de commissie een instrument te maken om de samenleving naar hun ideeën over witte schuld en boetedoening te kneden. We zijn blij dat deze opinies niet de boventoon voeren in het eindrapport.”

Geen beeldenstorm

Kolonialisme was en is fundamenteel ethisch en moreel verkeerd en de N-VA zal de uitdrukkelijke veroordeling ervan in het rapport dan ook steunen. Ook de aanbevelingen over onze archieven, historisch onderzoek en herdenking kunnen op onze goedkeuring rekenen. “We steunen projecten die leiden tot een betere bewaring en ontsluiting van ons verleden, zonder een beeldenstorm te organiseren”, zegt Tomas.

Compromis à la Belge

Het eindrapport spreekt parlementaire verontschuldigingen en wil tegelijk herstelbetalingen uitsluiten. De N-VA heeft zich steeds nadrukkelijk verzet tegen koloniale herstelbetalingen. Wat in het eindrapport voorligt is echter een typisch Belgisch compromis om de linker- en de centrumvleugel van Vivaldi te paaien: men wil geen herstelbetalingen, maar toch worden er excuses uitgesproken. “Wij vrezen dat actiegroepen op basis van deze tekst alsnog de Belgische staat kunnen dagvaarden om financiële claims af te dwingen”, aldus Roggeman.

Venijn in de staart

Roggeman plaatst ook enkele kanttekeningen bij het rapport van commissievoorzitter De Vriendt: “Het venijn zit hem vooral in de staart. Men probeert toch nog enkele radicaal-linkse agendapunten door te duwen, zoals een kader voor zorgplicht voor bedrijven, praktijktesten op de arbeidsmarkt, verplichte registratie en motivatie van elke identiteitscontrole door de politie, die op hun beurt nog eens breed onder de loep worden genomen voor ‘etnische profilering’. Ook zijn we niet gerust in een ‘nationale denkoefening’ over tradities zoals Zwarte Piet. Als deze zaken uit het rapport worden gehaald, vindt Wouter De Vriendt in ons een partner”, besluit Tomas Roggeman.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is